Το Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2008 τελέστηκαν με ιδιαίτερη λαμπρότητα και παρουσία πλήθους πιστών από το Λουξεμβούργο και το Βέλγιο τα εγκαίνια του νέου Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στο Weiler-la-Tour από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βελγίου και Έξαρχο Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ.κ. Παντελεήμονα.

Στην τελετή παρέστησαν ο Αυλάρχης κ. Pierre Mores, ως εκπρόσωπος του Μεγάλου Δούκα, η Υπουργός κ. Marie-Josée Jacobs, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου, ο Πρωτοσύγκελος της Καθολικής Εκκλησίας του Λουξεμβούργου Mgr. Mathias Schiltz, ο ηγούμενος της καθολικής μονής Notre-Dame de Rochefort, Abbé Gilbert Degros (μέγας ευεργέτης του Ναού), η Δήμαρχος του Weiler-la-Tour κ. Tilly Metz και εκπρόσωποι όλων των δογμάτων. Από ελληνικής πλευράς, παρέστησαν ο Πρέσβυς της Ελλάδος κ. Διονύσιος Κοδέλλας, η ευρωβουλευτής κ. Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου, ανώτατοι αξιωματούχοι της ΕΕ, εκπρόσωποι των στρατιωτικών αποστολών και άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
 
Μετά το πέρας της τελετής των εγκαινίων τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη των δωρητών του οικοπέδου Père Nicolas Schmit και της αδελφής του Amélie.

Ο ιερέας της Ελληνικής Ορθόδοξης Ενορίας του Λουξεμβούργου και τα μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής ευχαριστούν θερμά όλους όσους τίμησαν με την παρουσία τους τα εγκαίνια του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου στο Weiler-la-Tour και, ακόμα περισσότερο, όλους αυτούς που εργάστηκαν για την όλη προετοιμασία. Ιδιαίτερα ευχαριστούν τις κυρίες που, με τα εδέσματα που προσέφεραν, κάλυψαν πλήρως τις ανάγκες της δεξίωσης που παρατέθηκε για 800 περίπου άτομα.

Βαθιά ευγνωμοσύνη οφείλουν στον Ηγούμενο της καθολικής μονής Notre-Dame de Rochefort Abbé Gilbert Degros ο οποίος ανέλαβε  το οικονομικό κόστος ολόκληρης της τελετής των εγκαινίων και της δεξίωσης που ακολούθησε.

Το Χρονικό της Τελετής των Εγκαινίων

Οι τελετές άρχισαν την Παρασκευή στις 7 το βράδυ, με την τοποθέτηση στην Αγία Τράπεζα των ιερών λειψάνων του Αγίου Κυπριανού, του Αγίου Χαραλάμπους και της Αγίας Παρασκευής.

Ο Εσπερινός τέλειωσε κατά τις 9 το βράδυ, αλλά οι κάτοικοι του χωριού μάλλον άργησαν να κοιμηθούν, παραξενεμένοι από την περίεργη κίνηση που συνεχίστηκε μέχρι αργά τη νύχτα. Όταν τα αυτοκίνητα των κληρικών άφηναν το Weiler-la-Tour, κατέφθαναν άλλα με κυρίες φορτωμένες με ταψιά και δίσκους. Κάτω, στην αίθουσα εκδηλώσεων, επικρατούσε οργασμός. Ένας στρατός ολόκληρος από κυρίες είχε ανταποκριθεί γενναιόδωρα στο κάλεσμα της Κοινότητας να μαγειρέψουν παραδοσιακά εδέσματα για τη δεξίωση των εγκαινίων όπου αναμένονταν κάπου 800 άτομα. Ταυτόχρονα με τις ερασιτέχνιδες του κέτερινγκ, δούλευαν κι οι ερασιτέχνες ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί ήχου, διακοσμητές ... Στην αίθουσα είχε εγκατασταθεί οθόνη, ώστε το πλήθος που δεν θα χωρούσε μέσα στον ναό να μπορεί να παρακολουθεί την τελετή από την αίθουσα. Και η δουλειά όλων μόνο ερασιτεχνική δεν αποδείχθηκε. Όλα λειτούργησαν τόσο καλά ...

Όταν ξημέρωσε η μεγάλη ημέρα ήταν τοπίο μέσα στην ομίχλη, εγγύηση του ότι η βροχή δεν θα "χαλούσε" το μέρος της τελετής που τελείται εκτός του ναού και υπόσχεση για τον ήλιο που θα την λάμπρυνε όπως της άξιζε.

Κατέφθασαν εκπρόσωποι του Μεγάλου Δούκα, της κυβέρνησης του Λουξεμβούργου, των τοπικών αρχών του Weiler-la-Tour, κληρικοί όλων των δογμάτων, συγγενείς των δωρητών του οικοπέδου, ο ηγούμενος της Μονής του Rochefort, μέγας ευεργέτης του ναού. Από την Ισπανία ήλθε ο επιχειρηματίας κ. Σπυρίδων Δουλόπουλος στον οποίο οφείλουμε το ότι ο ναός μας είναι καλλιμάρμαρος. Aπό την ελληνική πλευρά παρέστησαν o Πρέσβυς μας κ. Διονύσιος Κοδέλλας, η ευρωβουλευτής κ. Μαρία Παναγιωτοπούλου-Κασσιώτου, ανώτατοι αξιωματούχοι της Ε.Ε. και στρατιωτικές αρχές.

Μετά τον όρθρο άρχισε η τελετή των εγκαινίων που είναι ο συμβολισμός της μάχης του καλού με το κακό, του φωτός με το σκότος: η αίθουσα εκκενώνεται. Μόνο ένας ιερέας μένει μέσα, ο οποίος θα παραστήσει τις δυνάμεις του κακού. Η ακολουθία αρχίζει με την πομπή των ιερέων. Οι ιερείς είναι 20, μεταξύ των οποίων 5 επίσκοποι. Επικεφαλής αυτών ο Μητροπολίτης Παντελεήμων. Η πομπή ακολουθούμενη από τους πιστούς κάνει τους τρεις καθιερωμένους γύρους του Ναού. Στο τέλος του κάθε γύρου διαβάζονται τα προβλεπόμενα μπροστά στην εξώθυρα της Εκκλησίας. Μετά τον τρίτο γύρο αρχίζει το "δρώμενο": ο Μητροπολίτης, παριστάνοντας τον Χριστό μπροστά στις πύλες της Κόλασης, ψάλλει τους στίχους του Δαυίδ: «Άρατε πύλας, οι άρχοντες υμών και επάρθητε πύλαι αιώνιοι και εισελεύσεται ο Βασιλεύς της Δόξης». Από μέσα, ο "διάβολος" προσπαθεί να εμποδίσει την είσοδο και ρωτάει: «Τις εστίν ούτος ο Βασιλεύς της Δόξης;» για να πάρει την απάντηση: «Κύριος κραταιός και δυνατός». Ο "διάλογος" γίνεται τρεις φορές και την τρίτη φορά ο Μητροπολίτης σπρώχνει ορμητικά την εξώθυρα του Ναού και εισβάλλει στο Ναό ως λυτρωτής των αμαρτωλών. Ακολουθούν οι πιστοί ως ο "στρατός" του Κυρίου.

Λίγο πριν το "Άρατε πύλας" είχαν αρχίσει να καταφτάνουν πούλμαν από όλες τις ελληνικές κοινότητες του Βελγίου. Άνθρωποι μεγάλης ηλικίας οι περισσότεροι, γυναίκες στην πλειοψηφία, είχαν ξεκινήσει από τα άγρια χαράματα και ταξίδεψαν μέσα στην ομίχλη για να ζήσουν αυτή τη στιγμή.  Δικαιούνταν και αυτοί να ζήσουν το όνειρο, καθώς είχαν συμβάλει στην πραγματοποίησή του: οι έλληνες μετανάστες του Βελγίου έχουν δώσει και αυτοί τον οβολό τους από τις γλισχρές συντάξεις τους για να συνεισφέρουν στην οικοδόμηση της δικιάς μας εκκλησίας. Με την άφιξη των πούλμαν το αδιαχώρητο επικράτησε όχι μόνο μέσα στο ναό αλλά και στην αίθουσα εκδηλώσεων όπου, χάρη στην οθόνη και στα μεγάφωνα που είχαν εγκατασταθεί, μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει ό,τι γινόταν μέσα στο ιερό χωρίς  να χάσει τη μαγεία της δεκαμελούς βυζαντινής χορωδίας που προσφέρθηκε να έλθει από την Αθήνα. Εκτός από τους επισήμους προσκεκλημένους παραβρέθηκαν και κάποιοι άλλοι ξένοι οι οποίοι ανακάλυπταν καταγοητευμένοι τη βυζαντινή μουσική και το ορθόδοξο τελετουργικό.

Η δεξίωση που ακολούθησε ήταν εντυπωσιακή. Στην μια άκρη το τραπέζι των επισήμων. Παντού ολόγυρα οι πλούσιοι μπουφέδες. Σπαρμένα εδώ κι εκεί ψηλά στρογγυλά τραπέζια-ακουμπιστήρια, το ίδιο και στην τέντα που είχε στηθεί μπροστά στην αίθουσα για να χωρέσει άλλο τόσο κόσμο. Πώς τόσοι άνθρωποι άντεξαν τόσες ώρες όρθιοι; Κανείς δεν βιάστηκε να φύγει.

Μετά την "ευωχία" οι ιερείς όλων των δογμάτων, οι συγγενείς του Père Nicolas Schmit και της αδελφής του Amélie, δωρητών του οικοπέδου, καθώς και κάποιοι από τους πιστούς, πήγαν στο νεκροταφείο, κοντά στην εκκλησία μας, όπου αναπαύονται τα δύο αδέλφια, και τελέστηκε τρισάγιο στον τάφο τους.

Το διήμερο έκλεισε με το επίσημο δείπνο που παρέθεσε η εκκλησία σε ξενοδοχείο της πόλης για τους ιερείς, την χορωδία και για όσους μεγάλους ευεργέτες είχαν έρθει στο Λουξεμβούργο ειδικά για τα εγκαίνια. Ο Μητροπολίτης Παντελεήμων τόνισε ότι το έργο δεν έχει τελειώσει, ότι εκείνο που έχει γίνει ως τώρα ήταν απλώς η αρχή. Ο πρωτοσύγκελος  Mathias Schiltz, που ήταν εκείνος που πρότεινε στον  Père Nicolas να δωρίσει το οικόπεδό του για να γίνει ο ελληνορθόδοξος ναός του Αγίου Νικολάου, είπε ότι αυτό που κάποτε θεωρούσε ως άπιαστο όνειρο — την Ένωση των εκκλησιών — τώρα, μετά τη μέρα αυτή, ελπίζει να το δει να γίνεται πραγματικότητα.

Τα μέλη της χορωδίας λάμπρυναν και το δείπνο, τραγουδώντας δημοτικά τραγούδια που είναι τόσο κοντά στη βυζαντινή μουσική και, τέλος, το Απολυτίκιο του Αγίου Νικολάου.

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κ.κ. Παντελεήμονος.

Δείτε εδώ περισσότερες φωτογραφίες από την τελετή των εγκαινίων.